Mensen kijken is altijd mijn hobby geweest. Terrasje pakken en keuren maar! Liefst inclusief giechelen over dramatische kledingkeuzes en wijzen naar jonge goden die langs komen drentelen.

Recentelijk merk ik echter een verandering op tijdens deze keuringspraktijken. En met dat besef komt een onvermijdelijke zoektocht naar grijze haren. Smaak verandert namelijk met de tijd. Dat blijkt wel weer wanneer je naar guilty pleasure Teen Wolf kijkt op je zondagavond – om toe te moeten geven dat de tienerwolven weinig voor je doen. Zit je opeens te kwijlen over dat oudere en wijzere personage die je eerder niet eens opviel.

Waar eerst de focus lag op een stel brede schouders, een sixpack (uiteraard zichtbaar onder dat net iets te strakke shirtje) en de flitsende dansmoves, wordt nu gekeken naar geheel andere kwaliteiten. Bij mannelijk schoon dwaalt de blik inmiddels af naar de ringvinger in plaats van de bilpartij. Naar eventuele inhammen en kalende plekken in plaats van naar de kekke schoenen. En het feit dat het heerschap in kwestie een bek vol met (witte en complete) tanden heeft, weegt opeens zwaarder dan de perfecte openingszin.

Zou dit die biologische klok zijn waar iedereen altijd over bezig is? Hoe zet je zoiets uit? En ben ik nou al bijna oud genoeg om als cougar op zoek te gaan naar een echte toyboy? Dan vergeten we voor het gemak maar even dat ik al lang (en met veel plezier) vast zit aan zo’n kalende vent zonder dansmoves. Dat telt niet tijdens de vleeskeuring, toch?

Nieuwe column in Univers op https://universonline.nl/2015/06/11/afgestudeerd-kamer-uit!

Advertisements