Onzichtbaar werk is overal.
En met overal bedoel ik dan ook echt….overal. Want eigenlijk gebeurt er zo ontzettend veel in de wereld om je heen waar je compleet geen rekening houdt, dat het bizar is dat er überhaupt werkeloosheid is. Soms heb ik van die vlagen van bewustwording (of verstandsverbijstering) waarin dat besef opeens keihard binnenkomt.

Ondertussen heb ik al best wat baantjes gehad. Ik heb wat aangemodderd in de horeca, gesloofd in een callcenter…werk gedaan in kledingwinkels en op een redactie. En nu als tester beland ik weer in een compleet ander  veld. De meeste van die ‘bij’baantjes zijn best zichtbaar. Wanneer je werkt in een restaurant weten mensen echt wel wat je doet. Sta je in een kledingzaak snapt iedereen wel waar je je zo’n beetje mee bezig houdt. Maar er is zo veel werk op de wereld dat niet eens bestaat in je hoofd, tot je ermee geconfronteerd wordt.

Zo zijn er mensen die de wegen aanleggen waarop ik dagelijks in de file moet staan. Mensen die de railingen produceren, die de straatborden maken en die stoplichten aan moeten sluiten.  Mensen die weten hoe de schroefjes in mijn autootje gemaakt moeten worden, en die weten hoe je precies in elkaar geschroefd moeten worden om een Peugeot te creëren.

Ik weet echt helemaal niets van mensen die werken in fabrieken waar kartonnen dozen en plastic tasjes worden gemaakt. Ik houd geen rekening met mensen die zorgen voor mijn voorverpakte stukjes vers fruit. Ik weet alleen dat het vouwen van wenskaarten (dat plasticje eromheen en een envelop ertussen) door mensen wordt gedaan, omdat ik dat werk een blauwe maandag heb gedaan. Hoe raar is het dat ik waarschijnlijk van 99% van de wereldbevolking geen idee heb wat ze op een dagelijkse basis uitvoeren?

(En dan heb ik het niet alleen over de managers die van de ene meeting naar de andere fladderen zonder ooit daadwerkelijk echt werk te verzetten….daar hebben ze toch mensen voor?)

Eerlijker nog: wanneer mensen me vragen wat ik nou eigenlijk voor een werk doe…vind ik het ook maar bar lastig om echt uit te leggen wat ik doe, zonder een blik van onbegrip te oogsten bij de andere partij

Het mooie aan werken in de detachering (vind ik dan, he) is dan ook dat je de kans gaat krijgen om een beetje van alles te zien. Hoe leuk is het om aan het einde van je leven met zekerheid te kunnen zeggen:

I have approximate knowledge of many things!

I have approximate knowledge of many things meme Adventure Time Imgur
Ik ben er nog niet helemaal uit….is het nou leuker/beter om een expert te zijn in net dat ENE werkveld…of is een beetje van alles kennen juist veel handiger?

Advertisements