Gisteren was het dan eindelijk zo ver. Al drie dagen moest ik aftellen, want ik had niemand zo ver weten te krijgen om mee te gaan naar de marathon dinsdagnacht:
The Hobbit – Battle of the Five Armies!

Natuurlijk ben ik als fantasy-lover groot fan van alles dat Tolkien uit zijn bizarre brein heeft weten te schudden. The Hobbit, Lord of the Rings, Silmarillion…allemaal zijn ze zo vaak verslonden dat de boeken het haast niet meer uithouden. En de films heb ik zo vaak gezien dat ik sommige stukken prima mee kan praten.
Nou ben ik nog niet zo ver dat ik Elfish of Orcish spreek (dat gaat me dan toch net een stapje te ver). Ook staat mijn huis niet vol met Middle Earth parafernalia…maar het uitkomen van de nieuwste film was toch wel een echt geluksmomentje.

Gisteren toog ik dus met een groepje vrienden naar de bioscoop. Hier ontdekten we tot onze verbazing (en tot schande van de rest van Nederland) dat Gooise Vrouwen 2 WEL uitverkocht was…en de Hobbit niet. HOE KAN DAT?!
Welk tuig gaat nou naar die film die ik thuis op de bank nog niet zou opzetten, terwijl de Hobbit in de zaal ernaast draait? Raar volk!

Gelukkig was ik de hele dag vrij geweest, dus had ik een homemade Hobbit-marathon achter de kiezen (deel 1 en 2 gekeken) voordat we neerploften in een bioscoopstoel. En laat ik zeggen: 9 uur film kijken op een dag was nog nooit zo makkelijk!
Uiteraard zaten we bij de 3D HFR (high frame rate) versie – die altijd garant staat voor awesomeness en minder hoofdpijn. Geweldige combinatie. En toen startte de film.

The Hobbit: Battle of the Five Armies richt zich op de gebeurtenissen uit het boek nadat de draak Smaug uit Erebor is ‘gejaagd’ door het gezelschap van Bilbo Baggins.
Ook nu weer is die draak zo prachtig gemaakt dat je bijna zou wensen dat ze echt bestaan. Geweldige beesten. Vervolgens zit je na een snelle afhandeling van dit drakenprobleem paraat voor een paar uur spektakel, geweldige gevechten en mooie vergezichten.
Alles dat je wil in een fantasy-film eigenlijk.

Het is wel een beetje jammer dat in deze film de geweldige karakters van de verschillende dwergen uit het gezelschap veel minder aan bod komen. Verhaallijnen voelen (ondanks dat ze 1 boek in drie delen persen) toch een beetje gehaast aan.
En als ze dan ook nog eens met hun tengels aan mijn favoriete karakters komen, word ik al helemaal verdrietig. Toch is ook dit deel er weer een voor mijn lijst met favoriete films. Ik zou zo kunnen verdwijnen in de wereld van Middle Earth.
(Al is dat met alle dood en verderf eigenlijk niet zo’n slimme wens).

Een mooie afsluiter van een week die me buiten The Hobbit ook een nieuwe baan bezorgde. Daarover (misschien) in een latere blog meer (A). We hebben toch een afsluiting van de sollicitatie-perikelen nodig, of niet!

Advertisements