Recyclen is niet echt iets dat bij mij ooit is aangeslagen. Het is niet dat ik het nut ervan niet kan begrijpen, of dat ik een of andere complot-theorie-verzinnend monster ben dat uren kan ratelen over brainwashing door de regering.
Het is meer een algemeen gevoel van desinteresse dat ik heb – te lui zijn om er de moeite voor te willen doen. Ik woon namelijk in een appartementencomplex. Zonder scheiding van afval. Niet helemaal waar, want we hebben een chronisch volle papierbak staan naar de vuilcontainer – dus papier scheiden kan (en doe) ik weer wel.
Maar er staat geen glasbak, groenbak, plasticbak (voeg zelf bakken toe naar wens) waardoor de rest van onze scheiding vrij beperkt blijft.

Ik ga namelijk geen groenbak neerzetten om te laten composteren op mijn balkonnetje (dat doen mensen schijnbaar echt!) of plastic verpakkinkjes in een grote zak bewaren tot ik een keer in de buurt kom van de Plastic Heroes vuilnisbakken bij de supermarkt.
Glas scheiden – ok – dat doe ik dan weer wel, omdat ik geen zin heb ik dodelijke verwondingen bij het vervangen van de vuilniszakken (zelfbehoud boven planeetbehoud in mijn wereld).

Maar kom ik buitenshuis gescheiden bakken tegen – voeg ik me toch zeker netjes naar de etiketten van de prullenbakken. Vreemd genoeg zal ik niet snel een snoepwikkel gooien in een bak waar ‘Plastic flesjes’ opstaat. En je ziet me niet mijn klokhuis duwen in een bak waar ‘Papier’ opstaat.
Dan voel ik me toch nog een beetje braaf, en begaan met de wereld. Terwijl ik eigenlijk gewoon een anti-rebel ben, bang om aangesproken te worden op mijn misdraging als ik iets fout weggooi. Toch erg, dat de aanwezigheid van een mogelijke prullenbakautoriteit al voldoende is om me in het gareel te houden.

Het allerergste is nog wel dat het compleet nutteloos is. Want inmiddels ben ik voor de vierde keer van een koude recycle-kermis thuisgekomen. De allereerste keer dat ik tot op de kern van mijn wezen geschokt was (schromelijk overdreven?!) was in de Euroscoop.
Ik, niet-recyclend iemand, vind het in de bioscoop altijd storend als ik mensen maar ‘zomaar’ dingen zie weggooien aan het einde van de film (don’t get me started on the aso’s die uberhaupt niks weggooien). Er staan dan twee grote prullenbakken. En een daarvan draagt trots de tekst ‘Alleen flesjes’. Makkelijk zat, lijkt me.
Je gooit je popcornbakken, wikkels en andere rotzooi in de ene bak, en je flesjes in de andere bak. Dan ga je toch twijfelen aan de mentale capaciteiten van mensen die dit anders doen, en hun flesje in de algemene bak gooien, of hun popcornbak tussen de flesjes laten verdwijnen.
Heb ik zelfs wel eens over gemopperd tegen vriendlief, op weg naar buiten. Tot die noodlottige dag na een Marvel-film (waarbij je de ellenlange aftiteling helemaal moet uitzitten voor de teaser op het einde). De poetscrew was toen al hard bezig – en wat ziet mijn oog:
De zak met flesjes werd bevrijd uit zijn ‘alleen flesjes’-bak. En zonder pardon bovenop de andere zak gestouwd. Gesorteerd, om toch weer samen te eindigen. Want recyclen? Ho maar.

Doet je nadenken over de rest van de wereld. Waar wordt er alleen maar nep-gerecycled – en wie doet er echt zijn best?

Zo ook op mijn werk. We hebben daar in onze kantine een hele vuilniskast staan met drie grote kleppen – “Papier”, “Organisch”, “Plastic”. Geweldig systeem. Ik sta heel vaak te goochelen met mijn afval, dan probeer ik mijn tasje vast te houden, terwijl ik mijn klokhuis door de klep probeer te duwen zonder mijn plastic bekertje te laten vallen.
Ziet er heel charmant uit, en heel vakkundig, maar ik gehoorzaam tenminste wel de vuilnisetiquette. Totdat op een kwade dag een collega me zag staan prutsen en vrolijk zei:
“Schattig dat je de moeite doet, maar de poetsploeg raapt de verschillende zakken gewoon samen aan het einde van de dag. Hebben ze alleen gedaan zodat niet iedereen alle rotzooi in dezelfde bak stouwt.”
Mijn ogen rolden bijna uit mijn kassen. Al bijna drie jaar gooi ik netjes alles in de daarvoor bestemde bakken. En waarom?

Waarom zou je toch doen alsof?
Omhels, net als ik, je luiheid gewoon!
Recycle, of doe het niet – maar erover liegen? FOEI!

Advertisements