Kun je ze al zien zitten? De grote mannen in hun pakken – een landkaart van de wereld voor zich. Een tafel vol met leuke gekleurde pionnetjes die makkelijk te verschuiven zijn. Plannen makend. Schuivend met de poppetjes die de troepen voorstellen – troepen die bestaan uit de echte mensen waar niemand nog boodschap aan heeft. Schuivend alsof ze bezig zijn met een potje Civilization V op de pc – landen veroverend alleen omdat het kan.

Volwassen kerels die een spelletje spelen met de wereld. Die spelen om de wereld. Een spel dat vrij makkelijk gewonnen gaat worden, aangezien de ogen van de mensheid zich liever richten op de volgende sappige roddel. Miljoenen ogen negeren zonder moeite de headlines compleet.
‘NAVO wil vijf legerbases in Oost-Europa’ – gaap, wat saai. ‘VS voeren opnieuw luchtaanvallen uit op Irak’ – “deden ze dat gisteren niet ook al?”

Mensen zien de pijn niet meer. Tellen de doden niet meer. Weten niet eens meer wie elkaar waar ook alweer op de nek zit. Het is niet meer bij te houden, en waarom zouden we dat ook willen?

Vorige week waren immers de MTV Video Music Awards. Is het niet veel leuker om te bitchen over Lorde’s winst voor de beste Rock-video, terwijl NIEMAND dat rock zou mogen noemen? En dan die wardrobe malfunction van Nicki Minaj. Ontsnappende borsten zijn toch spectaculairder dan vluchtelingen die aan de dood ontsnappen?
De mensen hebben liever het schandaal van naakte dames op sloopkogels – in plaats van verhalen over kogels die daadwerkelijke schade aanrichten. En ondertussen schuiven onze legerleiders de poppetjes vrolijk verder. Valsspelen is veel makkelijker als er niemand kijkt.

 

Nieuwe column in Univers: https://universonline.nl/2014/09/11/leerstoel-te-koop/

Advertisements