“Uit alle binnengekomen sollicitaties is een keuze gemaakt van kandidaten die wij zullen uitnodigen voor een gesprek.|

Tot onze grote spijt behoort u niet tot deze selectie.”

Een afwijzing voor een sollicitatie binnenkrijgen is niet leuk – behalve als er dit soort hilarische dingetjes staan in je standaard-afwijsmailtje.
Echt? Spijt het jullie? Wat vervelend nou. Had me dan toch vooral WEL uitgenodigd, dan hadden jullie jezelf die spijtgevoelens kunnen besparen.

Soms denk ik echt dat ze het erom doen. Dat er een stel droogkloten op zo’n kantoortje zitten en met zijn allen lopen te giechelen om de verschrikkelijke afwijsmails die ze versturen. Een pure soort leedvermaak, want er is niemand die nog zal reageren op zo’n ‘fout’ mailtje.
Ik heb zelfs wel eens overwogen om daadwerkelijk te antwoorden op zo’n mail. Om die lui er toch eens op te wijzen dat ze misschien wat meer aandacht moeten besteden aan hun standaardmailtjes.
Zou toch stoer zijn, zeker aangezien ik wel eens solliciteer op een functie als communicatie-adviseur. Daar – BAM – gratis communicatie-advies.

Ergens snap ik het ook weer wel. Er komen, zo hoor ik, op sommige vacatures tegenwoordig wel 150 sollicitaties binnen. Da’s een klein leger aan mailtjes die je dan moet beantwoorden. Kan me best voorstellen dat je dan als recruiter geen zin hebt om een literair boekwerk te schrijven vol mooie zinssnedes.
Maar ergens verlies je toch ook wel de menselijkheid. Want dat koude, standaardmailtje dat je stuurt, komt wel terecht bij echte mensen. Mensen die het niet geweldig vinden dat ze afgewezen worden. En dan nog wel op zo’n manier.
Ok ok – misschien zit er wel enige frustratie – en moet ik gewoon beter tegen mijn verlies kunnen.

Of moet ik gewoon een cursus afwijs-mailtjes typen organiseren. Gat in de markt!

Advertisements