De arme paashaas van het plaatje hierboven (ben ik heel erg dat ik daar zeker een halve minuut dubbel van lag?) is niet de enige met pijn aan zijn kont. Mijn arme billetjes hebben het momenteel zwaar te verduren. En helaas is het niet alleen de bilpartij, maar ook mijn enkels, kuiten, bovenbenen EN rechterarm voelen alsof ze het liefst direct ontslag zouden willen nemen. Pasen is weer voorbij, maar ook dit jaar zal ik waarschijnlijk nog wel een dagje kunnen nagenieten van de festiviteiten. Nee, ik ben niet ernstig geblesseerd geraakt bij het paaseieren zoeken, mocht iemand zich dat inmiddels afvragen. Helaas worden hier al heel wat jaartjes geen eieren meer verstopt (zo jammer, want zo leuk!). En zelf je eieren verstoppen is…nouja…niet helemaal geweldig XD (jullie willen niet weten welke foute kanten mijn brein bij het typen van dat zinnetje allemaal op ging).

De reden van mijn spierpijn? Badminton. Een sport die alleen gemaakt is voor mensen die van zelfmarteling houden, volgens mij. Anyway. Ik ben een gewoontedier, heb ik vast al wel vaker gezegd. En daarom ben ik ontzettend fan van tradities. Die zijn lekker hetzelfde, elke keer weer. Makkelijk toch? Zo hebben wij sinds een aantal jaren een paasgewoonte die langzaam begint te evolueren in een traditie. De plaatselijke badmintonclub hier (BC Shot) organiseert elk jaar in het Paasweekend de Open Dongense. Een badmintontoernooi waaraan iedereen mee kan doen, badmintonner of niet!

Nou zit een vriend van ons in de organisatie, waardoor we vier jaar terug zo ongeveer gedwongen werden met een hele groep (lees: 15 non-badmintonners) ons in te schrijven voor de beginners-categorie van het toernooi. Dat jaar behaalden ik en vriendlief (en schoonmoeder) glorieuze overwinningen in (gemengd) dubbels en kwamen we het jaar daarop vrolijk terug om onze titels te verdedigen. Inmiddels was het dit jaar de vierde keer dat we op paaszondag vroeg uit bed kropen om ons te melden in de sporthal voor een middag vol badminton-vermaak. Ik had dit jaar (net als vorig jaar) eigenlijk liever lui langs de kant gezeten, en had me dus niet zelf ingeschreven. Toen bleek op de valreep een deelnemer uit te vallen, waardoor ik gechanteerd werd om deel te nemen in de gemengd dubbel en enkel.

Oftewel: Ik moest weer los op het badmintonveld. Het allerergste was nog wel dat dit jaar minder inschrijvingen waren dan voorgaande jaren. Ik werd dus als enige meisje in de enkel categorie tussen drie heren neergeplempt. Nou ben ik wel een krachtspeler (lees: ik mep het liefst heel hard), maar om nou tegen jonge mannen te moeten spelen…niet echt bepaald haalbaar. Toch heb ik mezelf (en iedereen op het toernooi, muahaha!) verbaasd door een van de kerels toch te verslaan. BOOYAH GEEN LAATSTE ZIJN!

Helaas ben ik wel verslagen door vriendlief (die na het samenspeelfiasco van jaar 1 niet meer met mij wil spelen) en zijn partner in de gemengd dubbel, maar een twee plaats leverde toch maar mooi een handdoekje EN een chocolade paashaas op. In the pocket, jazeker!

Resultaat: Derde (van de vier XD) in de beginnersenkel en tweede in de gemengd dubbel. Niks om je neus voor op te halen!

Dus geen weekend vol paaseieren, gourmetten en gezinsgezelligheid voor mij. Neenee, elke Pasen is het weer bloed (ja, echt, mijn mix-partner eindigde met een hele flap vlees op zijn knie minder), zweet (heel veel zweet!) en tranen (van het lachen, dat dan weer wel), hier in Dongen. Dus volgend jaar niks te doen? Kom meespelen!

Maar ondanks de spierpijn, berg verliezen en verloren zontijd (wat een prachtig weer was het zondag!) was het alles meer dan waard. Waarom? NOU HIEROM!

Dit is Prikkie. Prikkie is de liefste. Schattigste. en gewoonweg meest AWESOME egel-deurstopper ooit. En ik heb hem gewonnen in de loterij die ook bij het toernooi hoort. En Prikkie en ik zijn ontzettend gelukkig samen!

Advertisements