Ik spioneer. Compleet met James Bond-esque taferelen, hippe gadgets en gevaarlijke situaties.

Ok. Dat was een leugen. Ik luister af, en dat nog niet eens subtiel.

Totaal niet spionnig eigenlijk. Zeker niet als je ook nog eens gaat bloggen over je resultaten.  Maar een mens moet toch wat wanneer de uren doorgebracht in het openbaar vervoer niet meer op een hand te tellen zijn. Zo ook vandaag. Dit keer ging ik BIJNA zo ver dat ik er een aantekeningenboekje bijpakte. Want mensen. Ik hoorde me toch een gesprek in de bus vandaag.

Lees -..en beleef:

Drie fotografie-studentjes stappen in op Tilburg Centraal (die conclusie trek ik in eerste instantie op basis van de statieven en camera’s die ze meeslepen). Ze beklimmen stoutmoedig de vierzitbanken achter in de bus (de verreweg hipste plek, natuurlijk). Het gesprek begint braaf genoeg, maar wel met flink volume. Maakt het weer makkelijker voor ons onsubtiele spionnen op de rij ervoor.
Een korte evaluatie van de dag. Shoots in het centrum, nieuw gekochte camerabenodigdheden. Gaap. Dan, net wanneer ik mijn spionnen-aandacht ergens anders op wil gaan richten, begint het.

“Ja, ik hej vanavond een fisje in Rijen, maar eigenlijk hep ik daar helemaal geen zin an. Denk dat ik gewoon op de bank ga liggen stonen met wat Ah-ni-may (Anime, maar dan zo krom uitgesproken dat het haast niet herkenbaar is) ” zegt er een.

“Anihmay? Wasda?” reageert (logischerwijs) een van de andere twee. Gelukkig is de derde erg behulpzaam. “Jonge, je weet wel, da’s met die plaatjes van die vrouwkes enzo, meej die grote ogen. Hentai!” schreeuwt ie zo luid dat alle Hentai-kenners in de bus meteen naar het puntje van hun stoel schuiven. Nummer 1 begint meteen daarop met een gepassioneerd betoog over hoe Anime niet hetzelfde is als Hentai, en hoe hij toch ECHT niet van Hentai gecharmeerd is hoor. Echt. Zelfs ik geloof hem bijna. De andere twee vliegen echter meteen vol in een analyse. Alles van geanimeerde seks, tot aan tentakels en monsters die stoute dingen doen met onschuldige (en rondborstige – meermaals gehoord!) meisjes. Terwijl 1 zich ondertussen nog steeds probeert te verdedigen.

En zo plotseling als het begon was het voorbij. Weg vieze praat. Maar aan de rode oortjes van de busspionnen om me heen te zien was ik niet de enige die mee aan het luisteren was.

Nieuwe blog op: http://universonline.nl/2014/02/03/busspionage/

Advertisements