This is going to be a fun course. But a difficult one. And it’s going to be a lot of hard work. And when I say hard work I mean really hard work. We’re actually trying to scare half of you away right now, but really…it’s going to be a fun course. But hard. ”

Inmiddels is de paniek bij mij al toegeslagen, en begin ik te vermoeden dat de tactiek van mensen wegjagen nog effectief is ook. Het nieuwe blok is pas net van start gegaan maar de enige startblokken waar ik in wil zijn startblokken die weg leiden van de universiteit. Het is sowieso wel een vreemd gevoel, beginnen aan je eerste mastervakken terwijl je je bachelor nog niet officieel hebt afgerond. Ik zit nog middenin de scriptie-stress maar moet me alweer gaan voorbereiden op hoorcolleges, gaan nadenken over deadlines en zelfs huiswerk maken. En al is het wel leuk om de studiegenootjes weer eens te zien, en ook al heeft de kantine in P toch wel erg lekkere gegrilde broodjes… ben ik toch al wel weer toe aan vakantie!

Gelukkig kunnen we “rustig” beginnen. Niet dus. Ik weet niet wat de planners heeft bezield dit blok, maar het moge in ieder geval duidelijk zijn dat mijn keuze voor vakken NIET de juiste is geweest. Vooral de dinsdag is een topdag: Een vroege start om 08:45 gevolgd door maar liefst twee tussenuren tot aan het volgende vak dat start om 12:45 en dan…ja echt… nog twee prachtige tussenuren voordat mijn derde college start om 16:45. Gruwelijk! Ik zat, en dat beken ik eerlijk, na het eerste college al te overwegen om de rest van de dag maar gewoon te skippen. Onmenselijke zelfdiscipline heeft me toen nog in gebouw D doen belanden voor een rondje scriptie-editten. Maar om dat nu elke week te doen voor de komende 6/7 weken? Ik vrees met grote vrezen!

Advertisements